Żagle i kajaki

Żagle i kajakiNa licznych jeziorach Pojezierza Gostynińskiego występują znakomite warunki do uprawiania sportów wodnych. Zachęca to zwłaszcza miłośników żeglarstwa i kajaków na skorzystanie z możliwości spędzania swojego wolnego czasu i poświecenia się swojej pasji właśnie tutaj. W wielu ośrodkach wypoczynkowych, czy gospodarstwach agroturystycznych znajdującymi się nad licznymi na tym terenie jeziorami można wypożyczyć sprzęt wodny, taki jak łódki, kajaki oraz rowery wodne. W wielu miejscach organizowane są regaty, np. na Zalewie Włocławskim w Nowym Duninowie. Wszyscy chętni mogą także zapisać się na licznie organizowane kursy i uzyskać patent żeglarski lub motorowodny. Również w niektórych miejscach, przepływającej przez miasto Gostynin, rzeki Skrwy Lewej można uprawiać turystykę kajakową. Od czasu do czasu organizowane są na niej niezależne spływy kajakowe, podczas których można zaznajomić się z tutejszą przyrodą oraz oglądać wspaniałe i godne poznania zakątki tego miasta i okolicy.

Zespół dworsko – folwarczny w sokołowie

Budynek dworu składa się z dwóch części: starszej, parterowej z osiową facjatką i bocznym ryzalitem oraz piętrowej, poprzecznej oficyny. Część parterowa od zachodu podpiwniczona, obecnie znajduje się tam kotłownia. Poddasze użytkowane jako strych. Część parterowa o frontowej i szczytowych ścianach murowanych z cegły pełnej, ściana od północnego – wschodu (ogrodowa) w konstrukcji szkieletowej ocieplana pięciocentymetrową warstwą korka. Ściany działowe drewniane, deskowe, ocieplane trzciną, otynkowane. W piwnicy strop stanowi koleba ceglana wsparta na murze z cegły, ślady po tynku, pozostałe stropy drewniane, belkowo – deskowe, otynkowane. Więźba dachowa drewniana, krokwiowa, o 4 rzędach słupów stojących i 2 rzędach po bokach leżących. Więźba posiada dodatkowe wzmocnienia, zastrzały. Dach mansardowy z lukarnami kryty blachą ocynkowaną. W piwnicy znajduje się posadzka betonowa, w sieni płytki ceramiczne, biało – czarne, w pozostałych pomieszczeniach podłogi deskowe. W części piętrowej znajdują się schody prowadzące na piętro i na strych. Schody drewniane, zabiegowe, policzkowe, poręcze i balustrada o ozdobnych tralkach, drewniane. Drzwi wejściowe drewniane, ramowo – płycinowe, wewnętrzne w sieni posiadają górne płyciny przeszklone, dolne profilowane, pozostałe drzwi także ramowo – płycinowe, z mosiężnymi klamkami. Okna ościeżnicowe w ościeżnicach drewnianych, dwuskrzydłowe, dwupoziomowe, asymetryczne, ze ślemieniem nieruchomym, zamykane na zakrętki jednostronne. Elewacja frontowa dwunastoosiowa, w tym trzyosiowy boczny ryzalit i trzyosiowy ganek. Nad gankiem także trzyosiowa facjatka z balkonem. Dach w szczytach facjatki, oficyny i ryzalitu posiada barokizujący łuk. Nowsza część posiada balkony; pozostały żeliwne wsporniki o roślinnych ornamentach. Cały budynek opasany jest opaską podokienną i gzymsem podokapowym.

Na południe od dworu i parku rozciąga się teren podwórza gospodarczego.

Na północ od parku, po północnej stronie szosy Gostynin – Krośniewice, usytuowane są budynki kolonii mieszkaniowej.

Czyste i zagospodarowane turystycznie jeziora: przyciągają w sezonie letnim rzesze mieszkańców i turystów, którzy mogą wypoczywać w licznych ośrodkach wypoczynkowych. Niektóre z nich dysponują obiektami sportowymi oraz przystaniami wodnymi z pomostem, kąpieliskami strzeżonymi i wypożyczalniami sprzętu pływającego. W Gorzewie i Budach Lucieńskich znajdują się stanice harcerskie o wysokim standardzie infrastruktury noclegowej, sanitarnej i sportowej.

Cisza, czyste powietrze, ekologiczne tereny oraz smaczne domowe posiłki przyciągają licznych turystów do 28 gospodarstw agroturystycznych. Wczasowicze mogą podziwiać piękno ziemi gostynińskiej korzystając z licznych szlaków rowerowych i pieszych. Miłośnicy jazdy konnej mogą doskonalić swoje umiejętności w ośrodkach jeździeckich w Bierzewicach, Gorzewie i Klusku.

Lasy gostynińskie zajmują ponad 26% powierzchni gminy. Są rajem dla grzybiarzy, turystów spragnionych jagód i grzybów oraz ostoją dla wielu gatunków zwierząt: m.in. łosia, wydry, borsuka i bobra europejskiego. Wśród 170 gatunków ptaków można spotkać : żurawia, bociana czarnego, bielika, błotniaka zbożowego, rycyka, bąka, bataliona.

Bogactwo świata zwierząt stwarza doskonałe warunki do przeżycia łowieckiej przygody i poszukiwania myśliwskich trofeów. Niepowtarzalne klimaty obrzędów myśliwskich nacechowanych szacunkiem do zwierzyny są nieodłącznym atrybutem każdego polowania.

Tradycyjna kultura ludowa jest obecna w życiu mieszkańców gminy. Dawne obyczaje i różnego rodzaju rękodzieło kultywowane są przez mieszkańców Lucienia (wycinanka), Sierakówka (wiklina, haft, wyroby z ptasich piór), strzałek i Choinka (palmy wielkanocne i całoroczne stroiki z suszonych kwiatów).

Zespół pałacowo – parkowy im. Fryderyka Chopina w Sannikach

Sanniki miejscowość położona jest między Pojezierzem Gostynińskim a ziemia kutnowską Właścicielami tego majątku była rodzina Pruszaków następnie rodzina Dziewulskich. W dawnych latach Sanniki jak inne wsie z rejonu Ziemi Gostynińskiej była osadą służebną książąt Płockich. Najstarszy opis ówczesnego dworu w Sannikach pochodzi z 16 stycznia 1775 roku. Mowa jest o tym, że dwór jest drewniany z dwuspadowym dachem, otoczony pięknym ogrodem z lipowa aleją. W początkowych latach XIX wieku przeszedł w ręce rodziny Pruszaków. Ówczesny Właściciel Aleksander Pruszak przebudował dwór wokół niego powstał piękny park i ogród. Obecny neoklasyczny płac zbudowano w 1910 roku a architektem był Władysław Marconi. Został specjalnie stworzony dla Antoniny z Natansonów i Stefana Dziewulskich. Ogród zaprojektował Stefan Celichowski. Znajdują się w tam piękne aleje drzew. W pałacu gościł u swojego przyjaciela Fryderyk Chopin w lecie w 1828 roku.

Zespół dworsko – folwarczny –Sokołów

Przepiękny pałac i równie przepiękny park są atrakcją Sokołowa. Znany pod nazwą Zespół dworsko – folwarczny. Teren ten obejmuje rozległą powierzchnię, w której skład wchodzą dwór i park, podwórze gospodarcze z budynkami gospodarczymi inwentarskimi i kolonia mieszkaniowa

Park założono w połowie XIX wieku przecina go rzeka Skrwa. Piękne stare drzewa parku to dęby i lipy, a z młodszych można podziwiać wiązy, graby, klony, jesiony i topole. Są również krzewy: bzy czarne, róże, karagany, porzeczki i czeremchy. W parku znajdują się dwa stawy :mniejszy we wschodniej części parku drugi większy w zachodniej części. Obecnie do parku włączono teren sadu z aleją grabową. Dwór zbudował Jan Nepomucen Bardziński ok. XVII w. W wiekach późniejszych rozbudowywany. Dworek składa się z dwóch części starszej parterowej oraz nowszej piętrowej oficyny. Dworek posiada trzyosiowy ganek. Nowa cześć budynku posiada balkony. Dach ozdobiony jest łukiem typu barokowego.