Zespół dworsko – folwarczny w sokołowie

Budynek dworu składa się z dwóch części: starszej, parterowej z osiową facjatką i bocznym ryzalitem oraz piętrowej, poprzecznej oficyny. Część parterowa od zachodu podpiwniczona, obecnie znajduje się tam kotłownia. Poddasze użytkowane jako strych. Część parterowa o frontowej i szczytowych ścianach murowanych z cegły pełnej, ściana od północnego – wschodu (ogrodowa) w konstrukcji szkieletowej ocieplana pięciocentymetrową warstwą korka. Ściany działowe drewniane, deskowe, ocieplane trzciną, otynkowane. W piwnicy strop stanowi koleba ceglana wsparta na murze z cegły, ślady po tynku, pozostałe stropy drewniane, belkowo – deskowe, otynkowane. Więźba dachowa drewniana, krokwiowa, o 4 rzędach słupów stojących i 2 rzędach po bokach leżących. Więźba posiada dodatkowe wzmocnienia, zastrzały. Dach mansardowy z lukarnami kryty blachą ocynkowaną. W piwnicy znajduje się posadzka betonowa, w sieni płytki ceramiczne, biało – czarne, w pozostałych pomieszczeniach podłogi deskowe. W części piętrowej znajdują się schody prowadzące na piętro i na strych. Schody drewniane, zabiegowe, policzkowe, poręcze i balustrada o ozdobnych tralkach, drewniane. Drzwi wejściowe drewniane, ramowo – płycinowe, wewnętrzne w sieni posiadają górne płyciny przeszklone, dolne profilowane, pozostałe drzwi także ramowo – płycinowe, z mosiężnymi klamkami. Okna ościeżnicowe w ościeżnicach drewnianych, dwuskrzydłowe, dwupoziomowe, asymetryczne, ze ślemieniem nieruchomym, zamykane na zakrętki jednostronne. Elewacja frontowa dwunastoosiowa, w tym trzyosiowy boczny ryzalit i trzyosiowy ganek. Nad gankiem także trzyosiowa facjatka z balkonem. Dach w szczytach facjatki, oficyny i ryzalitu posiada barokizujący łuk. Nowsza część posiada balkony; pozostały żeliwne wsporniki o roślinnych ornamentach. Cały budynek opasany jest opaską podokienną i gzymsem podokapowym.

Na południe od dworu i parku rozciąga się teren podwórza gospodarczego.

Na północ od parku, po północnej stronie szosy Gostynin – Krośniewice, usytuowane są budynki kolonii mieszkaniowej.

Czyste i zagospodarowane turystycznie jeziora: przyciągają w sezonie letnim rzesze mieszkańców i turystów, którzy mogą wypoczywać w licznych ośrodkach wypoczynkowych. Niektóre z nich dysponują obiektami sportowymi oraz przystaniami wodnymi z pomostem, kąpieliskami strzeżonymi i wypożyczalniami sprzętu pływającego. W Gorzewie i Budach Lucieńskich znajdują się stanice harcerskie o wysokim standardzie infrastruktury noclegowej, sanitarnej i sportowej.

Cisza, czyste powietrze, ekologiczne tereny oraz smaczne domowe posiłki przyciągają licznych turystów do 28 gospodarstw agroturystycznych. Wczasowicze mogą podziwiać piękno ziemi gostynińskiej korzystając z licznych szlaków rowerowych i pieszych. Miłośnicy jazdy konnej mogą doskonalić swoje umiejętności w ośrodkach jeździeckich w Bierzewicach, Gorzewie i Klusku.

Lasy gostynińskie zajmują ponad 26% powierzchni gminy. Są rajem dla grzybiarzy, turystów spragnionych jagód i grzybów oraz ostoją dla wielu gatunków zwierząt: m.in. łosia, wydry, borsuka i bobra europejskiego. Wśród 170 gatunków ptaków można spotkać : żurawia, bociana czarnego, bielika, błotniaka zbożowego, rycyka, bąka, bataliona.

Bogactwo świata zwierząt stwarza doskonałe warunki do przeżycia łowieckiej przygody i poszukiwania myśliwskich trofeów. Niepowtarzalne klimaty obrzędów myśliwskich nacechowanych szacunkiem do zwierzyny są nieodłącznym atrybutem każdego polowania.

Tradycyjna kultura ludowa jest obecna w życiu mieszkańców gminy. Dawne obyczaje i różnego rodzaju rękodzieło kultywowane są przez mieszkańców Lucienia (wycinanka), Sierakówka (wiklina, haft, wyroby z ptasich piór), strzałek i Choinka (palmy wielkanocne i całoroczne stroiki z suszonych kwiatów).

Komentarze wyłączone.